Friday, April 29, 2016

ਸਰਬਤ ਖਾਲਸਾ ਬੁਲਾਯਾ ਹੈ

ਤਾੜੀਆਂ ਦੀ ਖੜ-ਖੜ ਤੇ ਜੈਕਾਰਿਆ ਦੀ ਗੂੰਜ,
ਬੈਠੀ ਮੇਰੀ ਕੋਮ ਰਿਸਦੇ ਫੱਟ ਰਹੀ ਪੂੰਝ|

ਵਡੇ ਕਰਨੇ ਵਿਚਾਰ, ਜਲਸਾ ਸਜਾਯਾ ਹੇ,
ਮੇਰੀ ਕੋਮ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੇ, ਸਰਬਤ ਖਾਲਸਾ ਬੁਲਾਯਾ ਹੈ

ਪੰਥ ਦੂਰੋਂ-ਦੂਰੋਂ ਘੱਟ ਆਇਆ ਸੀ ਵਹੀਰਾਂ,
ਮੰਚ ਭ੍ਖ ਗਿਆ ਸੀ, ਗਰਮ ਹੋਇਆਂ ਸੀ ਤਕਰੀਰਾਂ|

ਨਥਾ ਸਿੰਘ ਵੀ ਆਇਆ ਸੀ, ਸਮੇਟ ਕਬੀਲਦਾਰੀ,
ਬਣੀ ਵੇਖ ਕੋਮ ਓਤੇ ਅਜੇ ਭੀੜ ਭਾਰੀ|

ਆਪਣੀ ਰਾਇ ਦੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਵੀਚਾਰ,
ਕੇਹੋ ਜੇਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਮੇਰੇ ਕੋਮ ਦਾ ਆਕਾਰ|

ਐਨੇ ਨੂ ਕੁਝ੍ਹ ਆਗੂ ਮੰਚ ਉਤੇ ਆ ਗਏ,
ਬੋਲੇ-ਸੋ-ਨੇਹਾਲ ਕਹਿ ਕਿ, ਫੇਂਸਲਾ ਸੁਣਾ ਗਏ|

ਸਮਝ ਨਾ ਆਈ ਕਿ ਸਾਥੋ ਕਦੋ ਪੁਛਣਗੇ?
ਕੇਹੜੇ ਮਤੇ ਪਾਸ ਹੋਏ, ਸਾਨੂ ਵੀ ਕੁਝ ਦਸਣਗੇ?

ਘਰੋਂ ਆਯਾ ਫੋਨ,  ਮੋਬਾਇਲ ਨੂ ਟਣਕਾ ਗਯਾ,
ਫੇਸਬੁੱਕ ਉੱਤੇ ਸਾਰਾ ਫੇਂਸਲਾ ਵੀ ਆ ਗਯਾ|

ਬੇਠਾ ਸੋਚੇ ਮਨਾ, ਤੂ ਘਰ ਹੀ ਸੀ ਚੰਗਾ,
ਤੇਰੀ ਸਮਝ ਨੀ ਆਓਣਾ ਇਹ ਪੰਥ ਵਾਲਾ ਪੰਗਾ|