ਖਾਲੀ ਆਲ੍ਹਣਾ (an empty nest)

ਮੈ ਵੇਖਾ ਆਲ੍ਹਣੇ ਖਾਲੀ ਨੂੰ,

ਬਸ ਬੈਠੀ ਰਹਾਂ ਰਖਵਾਲੀ ਨੂੰ|

ਕਦੇ ਮੁੜ ਕੇ ਆਓਣਗੇ ਚੁਗਣ ਗਏ ਜੋ,

ਚੋਗ ਡਾਲਰਾ ਵਾਲੀ ਨੂੰ |

ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਅਖਾਂ ਨੇ ਦੇਖੇ ਸੀ,

ਸੁਫਨੇ ਓਹ ਸ਼ਾਯਦ ਭੁਲੇਖੇ ਸੀ,

ਇਕ ਦਿਨ ਅਮਬਰੀ ਉੜਨਾ ਹੁੰਦਾ,

ਪਿਛੇ ਛੱਡ ਸੁਨੀ ਟਾਹਲੀ ਨੂੰ|

ਮੈ ਵੇਖਾ ਆਲ੍ਹਣੇ ਖਾਲੀ ਨੂੰ, ਬਸ ਬੈਠੀ ਰਹਾਂ ਰਖਵਾਲੀ ਨੂੰ|

ਤਿਣਕਾ ਤਿਣਕਾ ਕਰ ਜੋੜਿਆ ਸੀ,

ਵਾਓ ਤੱਤੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮੋੜਿਆ ਸੀ,

ਕਰ ਕਰ ਚੇਤੇ ਦਿਨ ਕੱਟ ਲਵਾਂ,

ਇਥੇ ਹੰਢਾਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨੂੰ | 

ਮੈ ਵੇਖਾ ਆਲ੍ਹਣੇ ਖਾਲੀ ਨੂੰ, ਬਸ ਬੈਠੀ ਰਹਾਂ ਰਖਵਾਲੀ ਨੂੰ|

ਮੁਠੀ ਨੂੰ ਘੁਟ ਕੇ ਮੀਚਿਆ ਸੀ ,

ਖੂਨ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਜੋ ਸੀੰਚਿਆ ਸੀ,

ਆਏ ਵੇਓਪਾਰੀ ਲੈ ਗਏ ਫੁਲ,

ਮੁੱਲ ਮਿਲਿਆ ਨਾ ਏਸ ਮਾਲੀ ਨੂੰ|

ਮੈ ਵੇਖਾ ਆਲ੍ਹਣੇ ਖਾਲੀ ਨੂੰ, ਬਸ ਬੈਠੀ ਰਹਾਂ ਰਖਵਾਲੀ ਨੂੰ|

ਦੂਰੀ ਮੀਲਾਂ ਦੀ ਘਟਾ ਲਈ ਦੀ,

ਘੰਟੀ ਫੋਨ ਦੀ ਖੜਕਾ ਲਈ ਦੀ,

ਸਰਹਦਾਂ ਵਾਲੇ ਕਿਥੇ ਪੁਛਦੇ, 

ਬਿਨ ਵੀਜ਼ੇ ਪਾਸਪੋਰਟ ਖਾਲੀ ਨੂੰ|

ਮੈ ਵੇਖਾ ਆਲ੍ਹਣੇ ਖਾਲੀ ਨੂੰ, ਬਸ ਬੈਠੀ ਰਹਾਂ ਰਖਵਾਲੀ ਨੂੰ|

ਏਕਾਂਤ ਜੇਹਾ ਜਦੋਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,

ਬੀਤਿਆ ਵੇਲਾ ਯਾਦ ਉਦੋਂ ਆਓਂਦਾ ਹੈ,

ਸ਼ਾਯਦ ਜਗਮਗਾਓਣਗੇ ਦੀਵੇ,

ਆਉਂਦੇ ਸਾਲ ਦਿਵਾਲੀ ਨੂੰ|

ਮੈ ਵੇਖਾ ਆਲ੍ਹਣੇ ਖਾਲੀ ਨੂੰ, ਬਸ ਬੈਠੀ ਰਹਾਂ ਰਖਵਾਲੀ ਨੂੰ|

ਸਤਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬਾਠ